H Ρούλα Κορομηλά βγήκε On Air χωρίς ίχνος μακιγιάζ!

Αν περιμένεις να σου δείξω φωτογραφία είσαι γελασμένος.Αν θυμώσεις μαζί μου που δε σου τη δείχνω  θεωρείς πως σε ξεγέλασα ίσως έχεις δίκιο αλλά έχω να σου δείξω κάτι καλύτερο…

Να δεις πώς γεννιέται η ηδονή του να παρατηρείς τις ατέλειες του άλλου. Ηδονοβλεψία, να ψάχνεις μανιωδώς ρυτίδες στα γυναικεία πρόσωπα.Να μάθεις πώς γίνεται κανείς ρατσιστής χωρίς να το καταλαβαίνει.

Εικόνα

Χτες το βράδυ πήγα σε μια μουσική παράσταση- έτσι ξεκίνησαν όλα στο μυαλό μου.  Μια μεγάλη σε ηλικία τραγουδίστρια και ένας νέος τραγουδιστής που έκαναν ντουέτα στη σκηνή. Ξάφνου, ο μικρός έχασε τον τόνο! Κόλλησε, σταμάτησε είπε συγνώμη. Τότε πετάχτηκε η γηραιά και είπε: “Είναι αυτό που έλεγε παλιά η Κορομηλά- όταν έκανε εκπομπές, γιατί τωρα πια δεν μπορεί να κάνει και κατέληξε κριτής -συμβαίνουν αυτά στα live”. Το κοινό βρήκε τη διακοπή του τραγουδιστή χαριτωμένη, τον ενθάρρυνε να συνεχίσει αλλά κανείς δε γέλασε με το τηλεοπτικό σχόλιο της  ερμηνεύτριας. «Πάμε πάλι από την αρχή» είπε εκείνος και συντονίστηκε ξανά με τη χορωδία.

Για να έχει θέση η Κορομηλά σε μια εναλλακτική μουσική σκηνή, η τηλεόραση συνεχίζει να έχει θέση στη ζωή μας σκέφτηκα. Ο νους μου πήγε σε κάποιες τηλεκριτικές που διάβαζα στις εφημερίδες τις τελευταίες μέρες. Πώς έγιναν και έφτασαν όλα αυτά τα σχόλια ως εδώ, εδώ που ούτε καν πιάνει ο πομπός της τηλεόρασης; Πώς εισέβαλλε έτσι εδώ μέσα η Ρούλα; Το κοινό ήταν νεανικό ηλικίας 20 έως 30. Αλλά δεν ήταν το κοινό που λιμπίζονται οι διαφημιστές. Και κανείς τους δεν είχε τη διάθεση να κανιβαλίσει. Ε τότε;

Τότε θυμήθηκα πώς το κουτσομπολιό της πόλης σερβιρόταν όλη την εβδομάδα σε εφημερίδες, περιοδικά εκπομπές και διαδίκτυο από τους ειδήμονες της αισθητικής. Και όλα κατέληγαν στο ζήτημα της εμφάνισης και της ηλικίας. Το πιασες το υπονοούμενο;  Γηραιά κυρία ανάξια της ιστορίας της, έγραφε μια τηλεκριτικός. Για γεροντικό γκελ στη φωνή, μιλούσε ο άλλος. Είχε ασβεστωμένο πρόσωπο, έγινε ρεζίλι που έβγαλε το μπούτι ως τον αφαλό, που έκανε μπλα μπλα ασταμάτητα ζητώντας δόξα και τι κρίμα, κατέληγαν που δε μπορεί να φτάσει τη Ζωζώ Σαπουτζάκη. Λες και το να τσιλιμπουρδίζεις μεγαλώνοντας είναι ταλέντο λες και είναι αποκλειστικό δικαίωμα των ταλαντούχων.

Αλλά μια στιγμή. Ποιοι είναι εκείνοι που κριτικάρουν; Μήπως είναι εκείνοι που φοβούνται  να κοιτάξουν τη μάπα τους στον καθρέφτη για να μη δουν τις δικές τους ρυτίδες; Ναι, ο καθρέφτης είναι η μαμά όλων των ειδών του ρατσισμού. Είπαμε, τα 20χρονα στη μουσική σκηνή, ούτε καν ενδιαφέρθηκαν για το κρύο ρουλο- αστείο. Μπορεί και να μην το κατάλαβαν καν.

Οι ίδιοι άνθρωποι αν τους ρωτήσεις για τη Χρυσή Αυγή θα μιλήσουν με αποτροπιασμό. Είναι λάθος να σιχαινόμαστε τον μετανάστη με το σκούρο τόνο δέρματος αλλά όχι το δέρμα της γυναίκας που μεγαλώνει. Είναι φρικτό να μην αποδεχόμαστε τα σπαστά ελληνικά αλλά οπωσδήποτε πρέπει να φιμώσουμε τη φωνή που βραχνιάζει λόγω ηλικίας. Απαράδεκτο να μιλάμε για dnaκαι γονίδια αλλά αποδεκτό να κριτικάρουμε άγρια τη γυναίκα που δε μοιάζει στη Σκλεναρίκοβα. Και όταν έρθει η ώρα να απολογηθούμε  τα ρίχνουμε στην παιδεία. Αλλά ο καθένας μας έχει έστω και μια ευκαιρία στη ζωή του να εκπαιδεύσει.

Έπειτα όλοι αυτοί μιλούσαν για ζητήματα τεχνικά. Με εξίσου σκληρή γλώσσα. Αλλά τα τεχνικά ζητήματα βέβαια περιείχαν και αυτά το ζήτημα της εμφάνισης: Γιατί η Ζέτα ήταν τόσο κακοφωτισμένη; Γιατί δε φόραγε λαμπερό φόρεμα; Ορθώς το μαλλί της πήρε περίτεχνη ανιούσα στο δεύτερο λάιβ και η τουαλέτα της είχε περισσότερο στρας. Και πόσο κομψός και όμορφος ήταν ο Θεοφάνους. Αυτά κυρίως και μετά κάποια θέματα ως προς το πλατό  τον ήχο, τις φωνές… Πόσο μας λείπει το στρας στην Ελλάδα της κρίσης. Ήταν καιρός να αναθεωρήσουμε τις αξίες μας.

Λοιπόν, βαρέθηκα. Θέλω να βλέπω την παρουσιάστρια άχρωμη γιατί πήξαμε στη Μπάρμπι. Θέλω να βλέπω και ώριμες γυναίκες στην τιβί ακόμα και με γκροτέσκο παρουσία για έναν και μόνο λόγο. Γιατί τόσα χρόνια ταλαίπωρη γυναίκα σου μιλάνε για τα κορίτσια της διπλανής πόρτας. Και ήθελα να σου πω αυτό που σκέφτηκα: Τα κορίτσια της διπλανής πόρτας σου μοιάζουν σε κάθε ηλικία. Όπως γερνάνε αυτά γερνάς και εσύ. «Έμεινα άνεργη και στην ηλικία που είμαι ποιος θα με πάρει;»  λες και αναθεματίζεις την οικονομική κρίση και το κακό αφεντικό.Σωστά; Γερνάς και εσύ σωστά; Παραδέξου το, δίκιο δεν έχω;  Μόνοι μας είμαστε δε θα σε ακούσει κανείς. JUSTTHE 2 OFUS.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s