Oνειροκρίτης

ΙΟΥΛΊΟΥ 2, 2012

Ονειροκρίτης (Α).

Απόβραδο Κυριακής, θα αναμετριόταν με τα όνειρά του, μετά θα έπεφτε σκοτάδι . Τα βλέφαρα ορθάνοιχτα ακόμα ήταν περίπου έντεκα και μισή αλλά οι αισθήσεις του δεν έλεγαν να τον αφήσουν. Έκατσε στη βεράντα αγνάντεψε την πόλη. Τη μισούσε αυτή την πόλη. Κάποτε ήθελε να φύγει, η θέα της του περοκαλούσε αηδία, μα τώρα την καλοκοιτάει. Αφού δε μπορούσε να κοιμηθεί έβαλε με θράσσος μια κούπα καφέ: “Θα μείνω ξύπνιος όλο το βράδυ. Και η αυριανή, η Δευτέρα θα είναι διαφορετική.

Οι άνθρωποι θα ξυπνήσουν θα πλύνουν βιαστικά το πρόσωπό τους θα λευκάνουν τα δόντια τους, θα φορέσουν καθαρά ρούχα, έτοιμα από το προηγούμενο βράδυ, πρωινό Δευτέρας θα βγουν στο δρόμο να κηνυγήσουν τη ζωή. Θα έχει καθυστερήσει, θα τσεκάρει αν έχει κλείσει το θερμοσίφωνα δυο και τρεις φορές θα προσέξει μην έχει αφήσει της κουζίνας το μάτι ανοιχτό. Ήπιε μια ακόμα γουλιά καφέ. Εντεκάμιση. Δεν έχει έρθει ακόμα.. Γέρνει το κεφάλι στο τραπεζάκι της βεράντας. “Θα περιμένω. Δε θα κοιμηθώ. Προφανώς, δε θα έρθει”.

Εάν ένα άτομο χάσει μια βραδιά τον ύπνο του δεν είναι δα και τόσο τραγικό. Νιώθει κουρασμένο η προσοχή του διασπάται, δε συγκεντρώνεται και είναι εύκολο να κάνει λάθη. “Θα περιμένω όλοι κάνουν λάθη”. Σε μερικές περιπτώσεις η αντίληψη μειώνεται τα αντανακλαστικά επίσης. Αυτό θέλει. Οι άνθρωποι της αυριανής Δευτέρας θα είναι σκυθρωποί θα περπατούν γρήγορα. Εκείνος δε θα καταλαβαίνει. Θα περπατά αργά σαν να μην έχει τίποτε να προφτάσει. Έτσι, για εκδίκηση, όποιος θα τον περιμένει στην ώρα του απλά θα απογοητευτεί. Ένα τηλεφώνημα διασκόπτει τις σκέψεις του. Πετάγεται από την καρέκλα του, σηκώνει το ακουστικό ,απαντά, ρωτά: “Δε θα ρθει;”.

Γυρνά σε εκείνο το βιβλίο εκλαικευμένης βιολογίας . “Μετά από τις τρεις μέρες αυπνίας, ο άνθρωπος αρχίζει να έχει παραισθήσεις είναι αδύνατον να σκεφτεί ξεκάθαρα. Εάν συνεχίσει να μην κοιμάται, χάνει την αίσθηση της πραγματικότητας. Ποντικοί – πειραματόζωα, που εξαναγκάστηκαν σε πολυήμερη αϋπνία έχασαν πλήρη επαφή με το περιβάλλον… Και αν η αυπνία συνεχιζόταν μέχρι την Τετάρτη; Πόσο μπορεί να αντέξει ένας άνθρωπος δίχως ύπνο; Γίνεται μέχρι την Παρασκευή, ούτως ώστε το επόμενο σαββατοκύριακο να έχει διαλυθεί τελείως; Ένα ποντίκι που δεν καταλαβαίνει από πειράματα, πρέπει να είναι πραγματικά ευτυχισμένο. Δώδεκα και κάτι. Ένα αυτοκίνητο παρκάρει στο δρόμο. Κάνει να δει ποιος είναι. Ο γείτονας που επιστρέφει από εκδρομή μαζί με τα παιδιά του. “Ατύχησα”.

Αν ερχόταν, θα ήταν ο πρώτο του ταξίδι για το καλοκαίρι. Όχι κανονικές διακοπές, αλλά τριήμερο. Έξυσε ένα χαρτάκι σε μια εφημερίδα και νόμισε πως ήταν τυχερός. Διήμερη διαμονή και πρωινό. Κερδίσατε! Τα μεταφορικά δικά σας… Θα έφευγαν από Παρασκευή βράδυ, θα γύριζαν σήμερα περίπου τέτοια ώρα. Έφτασε Σάββατο απόγευμα: “Πείτε τον τόπο αναχώρησης. “Αθήνα” απάντησε υποτονικά… “Πείτε μας τον τόπο αναχώρησης”. “Αθήνα”είπε τώρα πιο δυνατά. Μεσολάβησε ένα διάστημα σιωπής. Παρακαλώ πείτε μας ξανά τον τόπο αναχώρησης σας. ΑΘΗΝΑ ούρλιαξε ξαφνικά, και ταράχτηκε ολάκερο το έρημο σπίτι. Ένα χρόνο τώρα είχε να ουρλιάξει για όλα όσα γύρω του συνέβαιναν. Ένα χρόνο υπομονής, σιωπής. “Λυπούμαστε δεν υπάρχουν δρομολόγια”. Ήταν αργά. Το τελευταίο ΚΤΕΛ είχε αποχωρήσει. “Τότε, ίσως τα πούμε αύριο”. ¨Σπίτι μου¨.

Η οικογένεια μαζεύτηκε. Χαιρέτησε τη γυναίκα του έκανε ένα γρήγορο μπάνιο και έβαλε τα παιδιά για ύπνο. Τα φώτα στο σπίτι του γείτονα έκλεισαν. Ησυχία. Τι όνειρα θα έβλεπαν απόψε τα παιδιά; “Ο εγκέφαλος δημιουργεί τα όνειρα, μέσω τυχαίων ηλεκτρικών δραστηριοτήτων. Κάθε 90 λεπτά τα εγκεφαλικά στελέχη στέλνουν ηλεκτρικές ωθήσεις μέσω του εγκεφάλου, χωρίς συγκεκριμένη εντολή”…

”Δε ξέρω γιατί το θελα πολύ αυτό το ταξίδι. Που είσαι; Άρχισα να νυστάζω…”

Το αναλυτικό τμήμα του εγκεφάλου προσπαθεί απεγνωσμένα ν’ αναλύσει, να δώσει νόημα σ’ αυτά τα μηνύματα. Ο μόνος τρόπος για την κατανόησή τους είναι ένα όνειρο σε μεταφορική μορφή, συμβολική, αφού δεν έχει κυριολεκτική σημασία. Αυτό δεν σημαίνει πως τα όνειρα είναι χωρίς σημασία ή πρέπει να τ’ αγνοούμε”.

“Δε θα ΄ρθεις καθόλου, καταλαβαίνω. Νευριάζω…”

Τα όνειρα αφηγούνται μια ιστορία είναι όπως ένα show στην τηλεόραση, με σκηνές, χαρακτήρες και θέμα τα όνειρα είναι εγωκεντρικά σχεδόν πάντα έχουν σχέση με μας τους ίδιους πρωταγωνιστές… “Με μάς τους ίδιους…” Συγχωνεύουν γεγονότα πρόσφατα επιθυμίες ή φοβίες. Ένας θόρυβος που προέρχεται από το περιβάλλον συχνά λειτουργεί στα όνειρα με τέτοιο τρόπο, δίνοντας κάποια αξιοπιστία στην εντύπωση πως τα όνειρα
είναι η ανταπάντηση του εγκεφάλου σε τυχαίες ωθήσεις… “Γιατί; δεν καταλαβαίνω.” Συνήθως το όνειρο δεν ελέγχεται – στην πράξη πολλά όνειρα μας υπερτονίζουν πως δεν τα ελέγχουμε όσο και εάν φοβόμαστε, δε μπορούμε να φωνάξουμε….

“Σκάσε”! Πέταξε το βιβλίο στον τοίχο. Έτρεξε γρήγορα στο κρεβάτι του, σκέπασε το πρόσωπό του με το μαξιλάρι. Ξύπνιος όπως το είχε υποσχεθεί. “Σκάσε” ψιθύρισε πάλι…Θα πρέπει να ήταν τρεις η ώρα περίπου όταν ένιωσε ένα χάδι στο κεφάλι του. “Μη φοβάσαι, εφιάλτης ήτανε. -Μα δε κοιμήθηκα καθόλου. – Έλα, πες μου τι είδες… Άνοιξε τα μάτια σου να δεις τι έχω φέρει μαζί μου…Για κοίτα!

-Ο Ονειροκρίτης!

(συνεχίζεται)

Share this:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s