Bachelor party στο αγανακτισμένο Σύνταγμα

3 Σεπτεβρίου 2011. Οι αγανακτισμένοι ξανά στις πλατείες, μαθαίνω. Μα που ήταν όλο το καλοκαίρι; Στις παραλίες; άκουσα κάποιον να λέει. Περνώντας από την πλατεία της Καλαμάτας, στις διακοπές μου, ένα πανό έγραφε : “Αγανακτισμένοι και στην Καλαμάτα”. Για να είμαι ειλικρινής, μου θύμισε διαφημιστικό σποτ από αλυσίδα σούπερμάρκετ ή ακόμα καλύτερα, περιοδεύων θίασο. Αλλά και εκεί, άδεια η πλατεία. Θυμήθηκα ένα μπάτσελορ πάρτυ στο Σύνταγμα.

Φυσικά και δε θα γκρινιάξω για την καλοκαιρινή απουσία. Έχω την πεποίθηση ότι οι αγανακτισμένοι είναι απλοί μικροί αγωνιστές, όχι ήρωες ούτε επαναστάτες. Yπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στο επαναστάτη και στον αγωνιστή, ο επαναστάτης δε σημαίνει αναγκαστικά ότι μπορεί να αγωνιστεί ενώ ο τελευταίος μπορεί να γίνει επαναστάτης όταν οι συνθήκες το απαιτήσουν. Συνήθως. Ο επαναστάτης κλείνεται σε ένα κόσμο ιδεών, απόψεων, φαντασιώσεων και αυτοπροβολής. Γίνεται επαγγελματίας του είδους και αυτοαναιρείται. Οι μικροί αγωνιστές δε ξεχνούν ποτέ την καθημερινότητα. Ζουν, πάνε διακοπές, ερωτεύονται σχεδιάζουν την καθημερινότητα, κάνουν πρώτα το μικρόκοσμό τους όμορφο και μετά αλλάζουν τα πάντα.

playmobil-wedding4

Με τη Βίκυ δε μιλούσαμε ποτέ για οικονομικά εκτός από εκείνες τις φορές, στο λύκειο που δεν είχαμε λεφτά για να βγούμε. Αναρωτιέμαι πραγματικά όταν ξεστομίζει κάποιος τη φράση ¨Είχαμε καλομάθει”, πρόκειται για αυτοκριτική; Εκείνες τις φορές λοιπόν που δεν είχαμε λεφτά, τη βγάζαμε στο άλσος του Περιστερίου με μπύρες, τάβλι, γέλια και συζητήσεις. Την εποχή που λέγαμε αντίο στη δραχμή και περιμέναμε τους γκλάμουρ Ολυμπιακούς αγώνες, περνούσαμε ωραία και δεν ήμασταν καλομαθημένοι.

Κάθε χρόνο ξεχνάω τα γενέθλιά της και νιώθω τύψεις. Βίκυ συγνώμη το ξέχασα, λέω  δυο ή τρεις βδομάδες μετά. Ευτυχώς, εκείνη δε μουτρώνει. “Μα καλά δε θυμάσαι αφού στο έχω ξαναπεί. Είναι την ημέρα που βγήκε το ΠΑΣΟΚ”. Η πιο αγαπημένη φίλη, μου λοιπόν,  γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου του 1981. Ο πατέρας της  διπλή χαρά τότε. Ο Αντρέας στην εξουσία και η κορούλα του στη ζωή. Η κορούλα του στη ζωή, λίγο πριν τα τριάντα, σημαίνει: δουλειά, πολύ δουλειά, δηλαδή υπερωρίες- που είναι εκείνα τα χρόνια με τα αναψυκτικά στο χέρι και τις βόλτες στο άλσος- τρέξιμο, άγχος. Να βρεις και άλλους πελάτες, να μη κάνεις διάλειμμα για τσιγάρο… ακούω για περικοπές και απολύσεις, μου λέει και αλήθεια, φοβάμαι. Α !Και ένας γάμος!

Τριάντα χρόνια μετά, Παπανδρέου ξανά στην εξουσία και η Βίκυ, γυναίκα πια είναι έτοιμη για μια καινούργια ζωή. Σάββατο πρωί, αρχές Ιουλίου, πριν ακόμα ψηφιστεί το μεσοπρόθεσμο. (Όχι που δε θα ψηφιζόταν). Την παραμονή του γάμου της είχαμε συμφωνήσει να την περάσουμε παρέα. Ραντεβού σε ένα φτηνό μαγαζί των λυκειακών ετών και αναμνήσεων, καφές τάβλι και μετά βλέπουμε. Βαμμένο κατάξανθο μαλλί και λίγο χλωμή, κουρασμένη από τις προετοιμασίες, μου έδειχνε τα νύχια της. “Σου αρέσουν όπως τα έφτιαξα”; Πάντα δυσκολεύομαι να  καταλάβω πότε ένα νύχι είναι όμορφο  και πότε άσχημο αλλά ήμουν βέβαιος ότι θα ήταν  η πιο ωραία νύφη που είχα δει. “Τι θα κάνουμε; -Σήκω Γιώργο θα πάμε στους αγανακτισμένους. -Καλά μιλάς σοβαρά; Θα κάνεις μπάτσελορ στο Σύνταγμα”;

playmobil_bride_suffers_by_smashshell1

Πρέπει να είναι μεγάλο ρίσκο για μια νύφη να περάσει την παραμονή του γάμου της στο Σύνταγμα των αγανακτισμένων. Και αν συμβούν επεισόδια; Συγνώμη κιόλας αλλά δεν είναι και ό,τι πιο φυσιολογικό να παρουσιαστείς στην εκκλησία με βουλωμένο μάτι. Ποια μακιγιέζ να σε σώσει την αυριανή μέρα; Να βρεθείς με κανα σπασμένο πόδι… Πως να ανέβεις τα σκαλιά της εκκλησίας; Και καλά όλα αυτά αλλά αν χρειαστεί να περάσεις όλο το βράδυ στο αυτόφορο, τι κάνεις; Φανταζόμουν να τη ντύνουν νυφούλα, μαμά, θείες, φίλες και η κουμπάρα Γιωργία, όλες μαζί, μέσα στο κρατητήριο. Να ακούγεται το “Σήμερα γάμος γίνεται” υπό την ανοχή των αστυνομικών αρχών. -”Να ζήσετε. -Και στα δικά σας. -Δε μπορείτε να φύγετε κυρία μου ακόμα. Δεν πειράζει ας περιμένει ο γαμπρός στην εκκλησία. Όλοι οι γαμπροί περιμένουν. Όχι δεν έχουμε κλιματισμό, ας χαλάσει το μέικ απ δεν πειράζει, όμορφη είστε.”. Στην Ελλάδα βρισκόμαστε, σε ειρηνική διαδήλωση πάμε. Όλα είναι πιθανά  το σκέφτηκες αυτό Βίκυ; Στον πατέρα της δεν είπε που βρισκόταν.

Οι γονείς μας ησύχασαν. Δούλεψαν έβγαλαν λεφτά, το μέλλον στα τριάντα τους  δε φάνταζε ρόδινο αλλά έμοιαζε ελπιδοφόρο. Κάποιοι σήμερα, προσποιούνται ακόμα ότι αγαπούν τον Ανδρέα, τον κάθε Ανδρέα. Αυτά σκεφτόμουν την ώρα που η Βίκυ μούτζωνε τη βουλή, με το υπέροχα βαμμένο νυφικό της νύχι. Πότε πότε, η μούτζα της ξέφευγε διακριτικά και προς τα ΜΑΤ.  Όχι σε όλους τους ματατζήδες, σε αυτούς με το πιο αγριεμένο βλέμμα. Σε εκείνους που ένιωθαν δύνατοί φλερτάρωντας με την εξουσία, την εξουσία που δε θα καταφέρουν να παντρευτούν ποτέ. Είναι δοσμένη σε άλλους. Δυνατά μπράτσα έφτιαχναν αλυσίδα να προστατεύσουν την ερωμένη τους. Τα ίδια χέρια που τρέμουν όταν ανοίγουν ένα λογαριασμό της ατίθασης ΔΕΗ, του πουλημένου ΟΤΕ. Η ερωμένη είναι πάντως ξεκάθαρη και σαφής. Εξακόσια και κάτι ευρώ το μήνα.

Ο ήλιος στην πλατεία Συντάγματος πέφτει πιο νωρίς. Είναι το Υπουργείο Ανάπτυξης, η εθνική τράπεζα, τα Μακ Ντόναλντς που τον κρύβουν. Άθλια κτίρια, τεράστια, έτοιμα να καταβροχθίσουν την ελπίδα σου σα φαστ φουντ. Πόσο θα ήθελα να ζω στην επαρχία. “Κοίτα Γιώργο εμείς το έχουμε σκεφτεί αν κάτι πάει στραβά θα πάμε στο χωριό να ζήσουμε. Θα βάλουμε κήπους και… εκεί χαλάς λιγότερα χρήματα. Σε χαλάει”; Το πρωί, το κτίριο της βουλής καθυστερεί την αυγή. Εκείνο είναι πιο όμορφο παλαιό ανάκτορο βλέπεις, μπορεί να ρυθμίζει τη ζωή σου, να κανονίζει τη μέρα σου με λίγο πιο κομψό τρόπο, αυτόν της προεδρευόμενης δημοκρατίας. Ωραίο πράγμα η αυγή, η γέννηση. “Όταν μείνω έγγυος και κάνω παιδί είμαι βέβαιη ότι θα με διώξουν από τη δουλειά” μου έλεγε η Βίκυ.

Όταν ο ήλιος έπεσε τελείως, είχα κουραστεί, είχα βαρεθεί.  Ήταν Σάββατο βράδυ και σκεφτόμουν τις βραδινές εξόδους των τριακοσίων. Πώς να σχολίαζαν άραγε τα μηρμύγκια που έχουν μαζευτεί στην αυλή του σπιτιού τους; Λένε ότι τα μηρμύγκια έχουν μεγάλη δύναμη είναι ικανά να σηκώνουν φορτία, μεγάλα… Κάποια στιγμή έφτασε και ο γαμπρός στο Σύνταγμα. Είχε ξεχάσει να πάρει τα μανικετόκουμπα για την αυριανή μέρα και με την ευκαιρία έκλεψε και ένα φιλί από τη νύφη. “Ρε Γιωργάκη τι δουλειά έχεις εσύ εδώ; Ο Γαμπρός δεν κάνει να δει τη νύφη πριν από το γάμο! Είναι γρουσουζιά”. Λάθος. Τις τελευταίες μέρες διαβάζω για συναντήσεις Σαμαρά-Τρόικας. Και στα δικά σας.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s