Πυρετός

 ΑΠΡΙΛΊΟΥ 18, 2012

Ξεκίνησε από δέκατα. Δεν είναι τίποτα θα σου περάσει. Θερμόμετρο. 37,3 μια ελαφρά ζαλάδα… Ας είναι ζαλάδες έχεις καθημερινά. Μάλλον θα κρύωσα είχε όμορφο καιρό χτες και έκανα μια βόλτα. Δεν είναι τίποτα ντύσου και πήγαινε δουλειά, θα σου περάσει.

Αρχίζω και θερμαίνομαι επικίνδυνα. Μάλλον ανέβηκε. Κάτι κακό συμβαίνει. Πάλι θερμόμετρο. Άραγε τι θα δείξει; Κρίμα που βιάστηκες να κρύψεις τα πουλόβερ, να βγάλεις όλα τα καλοκαιρινά, να διώξεις το χαλί από το πάτωμα και το πάπλωμα, να βάλεις κουβέρτα και σεντόνι. Άνοιξη είναι ακόμα χριστιανέ μου, δεν ήρθε καλοκαίρι.

Άλλα περίμενα εγώ και τώρα… Πυρετός άνω του 38. Πετάω το πάπλωμα από πάνω μου, κρυώνω. Σκεπάζομαι και σκάω. Ανοίγω μετά από καιρό τη σόμπα γιατί με πιάνουν κρυάδες και μετά σκάω. Αγανάκτησα. Πιες ένα ντεπόν.

Άσε που δε μπορώ να σταθώ στο κρεβάτι. Κάνω να αποκοιμηθώ και ξαγρυπνάω. Πονάνε τα κόκκαλά ξαπλώνω έπειτα πιάνεται η μέση μου από την ακινησία. Μα πόσο θα κρατήσει; Άκουσα για μια ανοιξιάτικη ίωση που πρόσφατα ταλαιπώρησε ένα φίλο. Μια βδομάδα ήταν στο κρεβάτι. Ήμαρτον, λες να χω και εγώ τα ίδια;

Κυρίως όμως το πρόβλημα είναι πως πότε πεινάω, πότε όχι. Ανακατεύεται το στομάχι μου και συνεχώς τσιμπολογάω. Πίνω τσάι και μετά θέλω σοκολάτα. Τρώω ρύζι μαζί με πατατάκια. Μου ‘ρχεται εμετός και πίνω λεμόνι με σόδα να ξεφουσκώσω. 38.3 δείχνει το θερμόμετρο. Πιάσε ένα Παναντόλ Έξτρα.

Και το χειρότερο από όλα βλέπω μια αηδία στην τηλεόραση και δεν έχω την αντοχή να σηκωθώ ν’ αλλάξω το κανάλι. Στο τηλεκοντρόλ δεν έχω μπαταρία πρέπει να πάω να πάρω. Όχι, δεν τρελάθηκα αλλά… Ωχ ξέμεινα και από τσιγάρα… Θέλω να καπνίσω και όταν καπνίζω με πιάνει ο λαιμός μου. Παρόλα αυτά σαν να το κάνω επίτηδες, τέλειωσα το πακέτο… Και τώρα; Ντύσου και πήγαινε στο περίπτερο. Άντε να βγεις με τέτοιο κρύο…

Κάπνισα πάλι. Διαβάζω στο ίντερνετ για τον πόλεμο που διεξάγουν τα αντισώματα κατά τη διάρκεια του πυρετού. Αυτές οι στιγμές πρέπει να είναι πολύ σημαντικές, για τον οργανισμό μου. Άκου εκεί αντισώματα ανοιξιάτικα… να καταπολεμήσουν τον εχθρό μου. Τι όψη να έχει άραγε; Και πως τον καταπολεμούν τα αντισώματα, τον τρώνε; Και πως εισήλθε ο εχθρός εντός μου δια μέσω ενός κρυολογήματος; Χρειάζομαι συμμάχους. Έπρεπε να είχα πάρει και αντιβίωση.

Είναι 5 η ώρα και δεν έχω καταφέρει ακόμα να κοιμηθώ. Τι να κάνω; Μπαίνω στο φέισμπουκ, καμιά ψυχή, όλοι κοιμούνται. Ιδέα! αρπάζω το κινητό μου. Θα στείλω μήνυμα. Ναι, θα απαντήσεις και ας είναι χαράματα, το ξέρω. Να πω τον πόνο μου, πως δεν γίνανε όσα περίμενα, πως περίμενα λιακάδες και βόλτες και αντί αυτού κατέληξα μόνος μου παρέα με τη σόμπα. Θα σου μιλήσω για παγκοσμίους πολέμους που ξεκίνησαν με αδιανόητους εχθρούς μες το κορμί μου. Φρόντισε να ρωτήσεις μόνο: Είσαι καλά; Μετά θα πιάσουμε κουβέντα. Από ανάγκη.

37,5. 37.8 Ανεβοκατεβαίνει. 37. 3. Ξημέρωσε για τα καλά. Ντεπόν και παναντόλ. Πάλι. Πορτοκαλάδα με λεμόνι. Βοηθά λεν το ανοσοποιητικό. Για να πιάσουν δουλειά τα αντισώματα. 36, 5. Αυτό ήταν τα κατάφερα, τελειώσαμε. Πυρετός, γιατί όλα ξεκινούν από την ανάγκη. Άραγε θα ξαναμιλήσουμε; Ήρθε η ώρα να σηκωθώ από το κρεβάτι, λέει η κοινή η λογική. Άσε τις ιστορίες των δεκάτων…

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s