Η ουλίτιδα

Ξύπνησε από έναν ανοχλητικό πόνο στο στόμα. Σηκώθηκε από το κρεβάτι της, αργά. Καλεσμένοι θα έρχονταν το βράδυ σπίτι της για φαγητό. Ήταν σάββατο πρωί έπρεπε να κατέβει στην αγορά, να ψωνίσει τρόφιμα από το σούπερ μάρκετ, να καθαρίσει το σπίτι, να μαγειρέψει κάτι νόστιμο. Ξεκίνησε να πλένει τα δόντια της. Ένιωσε μια περίεργη γεύση στο στόμα. Κράτησε το σάλιο στο στόμα της να καταλάβει τι ακριβώς της γίνεται. Τα ούλα της αιμμοραγούσαν. Ουλίτιδα !

Σήκωσε το κεφάλι κοίταξε το πρόσωπο της στον καθρέφτη. Μικρές ρυτίδες, μαύροι κύκλοι κάτω από το βλέμμα, το βλέμμα σκοτεινό, είχε όμορφο καιρό ήταν ηλιούλουστη η μέρα. Σα να σιχάθηκε που ήταν σκοτεινή μέσα στο καλοκαίρι. Πλησίασε ακόμα πιο κοντά στον καθρέφτη με μπουκωμένο το στόμα. Έφτυσε τον εαυτό της, το γυαλί γέμισε με αίματα. Έτρεξε για να ετοιμαστεί γρήγορα να προλάβει, μήπως και κλείσουν τα μαγαζιά.

blake-lucy-at-dentist

“Καπνίζετε πολύ τον τελευταίο καιρό;”. “Ναι, πολύ τουλάχιστον δυο πακέτα την ημέρα”. “Δύο πακέτα! Είναι καταστροφικό για την υγεία σας, το ξέρετε δε χρειάζεται να σας το πω…” “Ναι, γνωρίζω, γιατρέ. Λοιπόν, το κάπνισμα επιβαρύνει ιδιαίτερα την υγεία αλλά τον τελευταίο καιρό έχω προβλήματα”. “Μάλιστα. Τι οδοντόκρεμα χρησιμοποιείτε; Colgate. Για λευκά κάτασπρα δόντια. Χμ, δε βλέπω να έχει αποτέλεσμα. “Ως προς το χαμόγελο γιατρέ, ξέρετε καθημερινά προσπαθώ να χαμογελώ αλλά δεν τα καταφέρνω”. Χα! Αντί αυτού φτύνετε καθημερινά αίμα! “Καθημερινά…. βέβαια δε ξέρω να σας πω εδώ και πόσες μέρες διαρκεί αυτή η κατάσταση, μέσα στην εβδομάδα δεν είχα το χρόνο να κοιτάξω τα ούλα μου. Μόνο μια γεύση αίματος ένιωθα αραιά και που στο στόμα μου, αλλά δεν είχα δώσει σημασία. Εκείνο το πρωί με κινητοποίησε ο πόνος…”. Φτάνει δεσποινίς με τη φλυαρία σας, λοιπόν, εις το εξής θα χρησιμοποιείτε μόνο οδοντόκρεμα με βότανα. Ξέρετε κάνει καλό στη στοματική υγεία. Για πείτε μου, χρησιμοποιήσατε κάποιο σκεύασμα;

“Τα ούλα μου στη διαδρομή πονούσαν όλο και πιο πολύ. Σκέφτηκα να σας πάρω τηλέφωνο μα δεν είχα κρατήσει το κινητό σας. Έτσι, πριν το σούπερ μάρκετ έκανα μια στάση στο φαρμακείο. Ζήτησα κάτι ανακουφιστικό, ένας ανόητος φαρμακοποιός μου είπε- μάλλον μια ελαφριά ουλίτιδα είναι- μου έδωσε ένα σκεύασμα φυτικό και μου είπε να κάνω γαργάρες δυο φορές την ημέρα αλλά να μην το καταπιώ. Έφυγα από το φαρμακείο και μπήκα σε ένα στενό. Δεν άντεχα μέχρι να φτάσω σπίτι, σταμάτησα επί τόπου στο δρόμο και άρχισα να κάνω γαργάρες και να φτύνω αίμα. Γαργάρες, σάλιο, αίμα, φτύσιμο. Και τότε… τότε εμφανίστηκε ο Γεράσιμος”. Ο Γεράσιμος; “ Ναι, ένας γεροδεμένος ψηλός κύριος περίπου… στην ηλικία σας. Τον είδα από μακριά να με κοιτάζει την ώρα που έφτυνα στο δρόμο, χαμογέλασε, ήταν χαμόγελο ερωτικό, ήταν γελάκι κοροιδίας; Γύρισα απότομα το κεφάλι, δεν πρόλαβα καλά καλά να δω τα χαρακτηριστικά του…έγινα κατακόκκινη από τη ντροπή μου, χριστέ μου τι θα σκέφτηκε ο άνθρωπος για μένα; Η παρουσία του εκείνη την ώρα, κάτι μου προκάλεσε, θυμήθηκα πως ένιωθα με έναν παλιό μου έρωτα, το Γεράσιμο, δηλαδή και έτσι επί τόπου έκανα και τα βαφτίσια. Γεράσιμος!”

Ανοίχτε δεσποινίς το στόμα σας και σταματήστε επιτέλους να μιλάτε. Πρέπει να κάνουμε ένα καθαρισμό. Έχετε ξανακάνει; “Όχι, λεύκανση ήθελα κάποτε να κάνω, σας είπα κάποτε ήθελα να έχω το χαμόγελο της ευτυχίας. Έμαθα για τη λεύκανση με πορσελάνη; Τι ακριβώς είναι αυτό γιατρέ; Είχα ακούσει ότι είναι ακριβή, πόσο κοστίζει να το αγοράσω το χαμόγελο εννοώ…”. Σωπάστε, δεσποινίς. “Και ήθελα να σας πω ότι μπορεί τα δόντια μου να είναι κίτρινα αλλά γενικά είμαι της καθαριότητας. Και στο σπίτι εκείνη τη μέρα τα βασικά μπάνιο σφουγγάρισμα είχαν γίνει παρά τον πόνο μου είχα την προθυμία να κάνω και τα υπόλοιπα για χάρη των καλεσμένων”.

IMGP3528

 

“Πως να μη είναι κίτρινα εσείς κοπέλα μου καπνίζετε συνέχεια, πίνετε και πολλούς καφέδες; Ανοίξτε πάλι το στόμα. Τι χάλια είναι αυτά, η λέξη σφράγισμα σας λέει κάτι”;

“Θα σας γελάσω και δε μπορώ να γελώ πια. Με βεβαιότητα όμως σας λέω ότι το μόνο που είχα σφραγίσει τον τελευταίο καιρό ήταν το διαμερισμά μου. Κατά ένα περίεργο τρόπο μετά το διαζύγιο με το Μάνο, κανείς δεν με επισκεπτόταν. Κάθε Σάββατο σκεφτόμουν να καλέσω κόσμο στο σπίτι. Καθάριζα το πάτωμα, το μπάνιο όπως σας είπα πρωτύτερα, μετά ξεκινούσα το ξεσκόνισμα δηλαδή άνοιγα άλμπουμ με φωτογραφίες παλιές για να διαπιστώσω ποιους μπορούσα να καλέσω…κανείς δεν ερχόταν. Φίλοι, φίλες, αγκαλιές, στο φόντο εκεί που δεν έπιανε καλά ο φακός της φωτογραφικής μου παρατηρούσα στραβομουτσουνιάσματα, προς το τέλος του άλμπουμ τα στραβομουτσουνιάσματα πλήθαιναν, όσπου τελειώσε το άλμπουμ. Έμεινα μόνη μου.Αν όμως εκείνη τη μέρα δεν έφτυνα στο δρόμο, ίσως είχα δίπλα μου, τον Γεράσιμο και τέλος το ξεσκόνισμα, τέλος και οι φωτογραφίες.

Παράξενη είστε δεσποινίς. “Το ξέρω μου το λεν πολλοί”. “Δεν εννοώ αυτό είναι ότι περιμένω με τον τροχό μια ώρα και δεν έχετε βάλει γλώσσα μέσα σας”. “Θα σωπήσω τότε γιατρέ. Να κάνετε τη δουλειά σας”. Έκλεισε τα μάτια και αφέθηκε στα χέρια του γιατρού. Απόλυτη ησυχία. Ούτε μουρμούρα ούτε βουγγητά πόνου. Κάποτε ο γιατρός παρατήρησε δάκρια στα μάτια της. Τι συμβαίνει πονάτε; Ουδεμία απάντηση. Είστε καλά; Δεν άνοιγε τα μάτια, έκανε τη μισολιπόθυμη. Οι αισθήσεις της όμως ήταν σε πλήρη επαγρύπνηση. Σκεφτόταν: “Σιωπή, η καλύτερη απάντηση.Ποιος της έμαθε αυτή τη συνταγή; Ούτε καν θυμάται. Αλλά καθημερινά προτείνεται ως η πιο λειτουργική. Να μην μιλάς. Να μην αντιδράς. Να μη λες την αλήθεια, αν μη λες και ψέματα. Σωτήρια ουδετερότης. Να μη μουρμουράς. Να μη ψιθυρίζεις και προς Θεού. Μη φωνάξεις. Τον τελευταίο καιρό άρχισε να φέρεται διπλωματικά. Είναι που άδειασε εκείνο το άλμπουμ και θα ήθελε να προσεκλύσει γύρω της κόσμο. Σιωπή, βούλωσέ το για να κερδίσεις… για να κερδίσεις τι; Και για άλλη μια φορά της ζητούν να το βουλώσει. Αυτή τη φορά για χάρη της στοματικής υγείας. Ως εδώ. Η καταπίεση είχε διαβάσει κάποτε, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στον… καρκίνο!

Γιατρέ πεθαίνω! Πετάχτηκε πάνω την ώρα που ο γιατρός απορούσε με τα δάκριά της και τη σκουντούσε. Σύντομα πεθαίνω. Θα βγάλω τον καρκίνο! Τι λέτε κυρία μου; Ναι αφήστε με να σας πω για τα συμπτώματα! Αφήστε με σας παρακαλώ. Κυρία μου περιμένει έξω και άλλος κόσμος, συμμαζευτείτε! Τελικά ξαναπρόσεξε ο γιατρός το βούρκωμα και είπε να δώσει στο ματωμένο στόμα της το δικαίωμα στην ασυναρτησία. Πείτε μου για εκείνον τον … Γεράσιμο, της είπε χαμογελώντας.

Φτάνοντας στο σούπερ μάρκετ άρχισα να αναρωτιέμαι ποιο θα ήταν το κατάλληλο φαγητό για τους μουσαφιρέους. Όχι πολύ καυτό γιατί δεν ξέρω τις συνήθειες τους. Άραγε τι θα τους άρεσε να τρώνε; Κρέας ή ψάρι; Μήπως είχαν κάποια αλλεργία στα λαχανικά; Τους άρεσε περισσότερο η ιταλική ή η ελληνική κουζίνα; Και αν έφτιαχνα τελικά μακαρονάδα μήπως πίστευαν ότι βαρίομουν να φτιάξω κάτι πιο εξεζητημένο; Δεν γνώριζα τίποτα γι αυτούς, τίποτα. Και μάλλον δε ενδιαφερόμουν και πολύ να μάθω. Έπιασα μια έτοιμη σάλτσα και έκανα να κοιτάξω τα συστατικά…αθώα άκακη, χωρίς συντηρητικά. Μια συνταγή αθώα που δε θα πείραζε κανέναν.

Τι φαγητά τρώτε πιο πολύ; “Λατρεύω τα γλυκά”. Το φαντάστηκα. Τα γλυκά ξέρετε προκαλούν… “Τώραμ εσύ σιωπή γιατρέ. Συνεχίζω. Ανακατεύοντας την κατσαρόλα έκανα να δοκιμάσω το μακαρόνι. Μου φάνηκε αλατισμένο ενώ δεν είχα ακόμα βάλει αλάτι. Σωστά υποθέτετε. Ήταν πάλι η ενοχλητική γεύση του αίματος. Η αιμμοραγία είχε πάλι ξεκινήσει. Ήπια μια δυο γουλιές από το ματζούνι του ανόητου φαρμακοποιού έκανα και πάλι γαργάρες και στοματική πλύση και έφτυσα στο νεροχύτη.Ο νους μου πήγε σε εκείνον τον άγνωστο στο δρόμο. Άφησα τα μακαρόνια να βράσουν πιο πολύ και υπολόγισα τις μερίδες. Μια δυο τρεις τέσσερις, επτά οι καλεσμένοι. Εγώ ήθελα όμως μονάχα έναν. Το Γεράσιμο. Να του μαγειρεύω πικάντικες συνταγές και όχι την έτοιμη σάλτσα. Όπως λεν, να αποκτήσει γεύση η ζωή και να είμαι βέβαιη πως δε θα βαρυστομαχιάσει… Έναν άνθρωπο που ούτε καν θυμάμαι τα χαρακτηριστικά του, έναν τύπο που δεν πρόλαβα καλά καλά να δω. Τι κρίμα που αν τον δω δε θα τον αναγνωρίσω και αν με αναγνωρίσει εκείνος θα έχει σαν ανάμνηση τις ματωμένες μου γαργάρες. Πως γίνεται γιατρέ να σε προσέχουν πάντα την ώρα μιας δυστυχίας; Γιατρέ τι είναι αυτό, τι τη θέλετε τη σύριγγα;

Απονεύρωση. Η κατάσταση σας είναι άθλια. Και επίσης, μονάχα με αυτό τον τρόπο θα σταματήσετε επιτέλους, να μιλάτε. Ειλικρινά έχω κουραστεί με τη γκρίνια σας.

“Αν είχα έναν άνθρωπο γιατρέ δε θα μιλούσα σε αγνώστους. Δε θα χρειαζόταν να μιλώ με σας. Και όσο για την απονεύρωση, δε με φοβίζει. Αυτό συμβαίνει καθημερινά. Δε νιώθω τίποτα. Για κανέναν. Και εκείνη την ημέρα συνειδητοποίησα ότι δεν ήθελα να δω κανέναν. Έβγαλα την κατσαρόλα από το μάτι, ετοίμασα μια μερίδα για μένα και έγραψα ένα μήνυμα το οποίο και έστειλα σε ομαδική αποστολή. Και στους επτά. Λυπάμαι, είναι αδύνατον να κάνουμε το γεύμα σήμερα. Είμαι αδιάθετη και νιώθω εξαντλημένη. Σου ζητώ συγνώμη. ‘Εφαγα σκέτα τα μακαρόνια, δεν ασχολήθηκα καν με τη σάλτσα και πέρασα όλο το απόγευμα κοιτώντας το ταβάνι. Αποκοιμήθηκα. Αργά το βράδυ άρχισε πάλι έντονος και ενοχλητικός πόνος. Ξαναπήγα στο νιπτύρα και άρχισα να φτύνω. Υπέφερα όλο το σαββατοκύριακο, μέχρι να έρθω σε εσάς.

ceb4cf8ccebdcf84ceb9

“Και ήρθατε”. Ναι. “Και ακόμα πονάτε”. Όντως. “Και ακόμα αναπολείτε τον… Γεράσιμο”. Ακριβώς. “Ξέρετε, δεσποινίς, αν ήσασταν λίγο πιο συνεργάσιμη, ίσως το πρόβλημα είχε λυθεί όση ώρα μιλάτε. “Άσε με και συ χριστιανέ μου, πονάω σου λέω τόση ώρα, πονάω. Και αυτή η ουλίτιδα είναι ένα μικρό δείγμα του γενικότερού μου πόνου. Αλλά που να με καταλάβεις…. Έλα, πιάσε τον τροχό και τις ενέσεις σου και ξεκίνα, ξεκίνα γιατί βγάζεις τα γάντια σου; Δε θα φωνάξω είπαμε, θα σωπάσω. “Φοβάμαι πως αν λύσω το πρόβλημα της ουλίτιδας, ίσως σας προξενήσω μεγαλύτερο κακό. Ο πόνος σας παράγει αίμα, το αίμα είναι ζωή και κάπως έτσι μάθατε να ζείτε”. “Τι λες καλέ”. Θα θέλατε να είστε ευτυχισμένη αλλά δε δίνετε μεγάλη σημασία στους καλεσμένους σας, στον ανόητο φαρμακοποιό σας, στο γιατρό σας, στους περαστικούς”. “Στον περαστικό, θέλετε να πείτε, τον Γεράσιμο. Ναι αυτό είναι αλήθεια, αυτόν έπρεπε να τον κοιτάξω κατάματα…”.

“Δε με λεν Γεράσιμο λάθος μαντέψατε αλλά χάρηκα για τη γνωριμία”.\

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s