Αφροδίσια (κ).

“Προσοχή. Όσοι ψηφίσατε να πάτε για εξετάσεις”.


Γύρισα σπίτι αργά. Οι μέρες κυλούν αργά, γίνονται καλοκαιρινές μα δεν αλλάζουν. Τα ίδια πρωινά, ολόιδια μεσημέρια, παρόμοια απογεύματα τα βράδια
της επιστροφής στο σπίτι καταλαβαίνω ότι ο χρόνος απλά τουλάει επάνω στην απραξία. Εσύ φίλε μου πως τα περνάς, τι κάνεις; Μια απ΄τα ίδια. Μια απ΄όλα. Έλα να βγούμε το βράδυ. Όχι, φίλε μου σήμερα δε βγαίνω. Βγω δε βγω, ο κόσμος δεν αλλάζει. Ο δικός μου κόσμος.

Το μόνο που ήθελα ήταν να κάτσω σπίτι. Να αδειάσει το κεφάλι μου από σκέψεις. Να ονειρευτώ ένα ταξίδι καλοκαιρινό πριν πέσω για ύπνο, τον τελευταίο καιρό κακές σκέψεις έχουν περάσει τη διαχωριστική γραμμή του συνειδητού ασυνειδήτου, για να στο θέσω πιο απλά εφιάλτες γαζώνουν τον ύπνο μου και δε μπορώ να ησυχάσω. Ας πούμε ότι φταίνε τα ταξίδια που μάλλον δε θα γίνουν… είναι ζήτημα μιας κάποιας ελευθερίας, άστο, δε θα στο αναλύσω, τώρα.

Πέντε λεπτά σκεπτόμενος ένα ταξίδι, πέντε για την επιστροφή, ουφ τελειώσαμε.
Επιστροφή στην απραξία. Για τη συνέχεια ούτε βιβλίο, ούτε ταινία. Δεν υπάρχει πιο γελοίο πράγμα από το να θες να αγγίζεις τη ζωή ρίχνοντας κλέφτικες ματιές σε κάποιων άλλων την όμορφη ιστορία.

Άγγιξα το τηλεκοντρόλ. Δημοσκοπήσεις, καλεσμένοι της χρυσής αυγής, μέρκελ και πάλι μέρκελ, μνημόνιο και ευρώ, μπούρου μπούρου Ευρώπη, ζάπινγκ, Γιουροβίζιον! BAKU 2012! Τραγούδια! Λαμπρά σκηνικά στο Αζερμπαιτζάν, η φτώχεια δίνει πολυτέλεια, που το θυμήθηκαν αυτό, το είχαμε αυτό ξεχάσει! Μίνι φούστες στην ανατολική Ευρώπη, μπιτ για μπιτ ρυθμοί και παραφωνίες, φώτα και λαμπρά σωτήρια φωνητικά. Πρόλαβα τον ημιτελικό κάπου στο τέλος του είδα την ήβη της Αδάμου, αγνώριστη φωνή δεν ήταν εκείνη που ακούς στα κλαμπ τα βράδια. Απόψε:

Baku 2012 light your fire! Εκεί να δεις… τι πυρκαγιά σε περιμένει.

Απόψε δε χρειάζεται να σκεφτώ τίποτε άλλο. Θα αλλάξω τον μικρόκοσμο, μέσα σε μιά ώρα. Θα ταξιδέψω- όχι με το νου- σε όλη την Ευρώπη, θα δω χαμόγελα και κουνιστά σημαιάκια θα καναθυμηθώ την παλιά Ένωση της…χαζοχαράς. Και χωρίς καμιά εταίρων απειλή θα αναρωτηθώ: Που είναι η Ελευθερία; Πρόλαβα τον ημιτελικό προς το τέλος του, είδα την ήβη της Αδάμου, άργησα όμως και έχασα την Ελευθερία.

Φήμες από το μεσημέρι στη δουλειά κυκλοφορούσαν πως η Ελευθερία περίμενε με κούριερ το σέξι συνολάκι, εκείνο όμως δεν έφτανε με τίποτα και η ερμηνεύτρια αγχώθηκε, αυτό ήταν θα μας πέρναγαν για τελείως ξεβράκωτους τους Έλληνες! Η πρωτοεμφανιζόμενη θα έβγαινε γυμνή. Τραγωδία. Βατερλώ, στα ευρωπαικά.

Σκέψεις εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής κυρίευσαν το μυαλό μου. Και αν τη έβλεπαν γυμνή; Και αν την έλεγαν πουτάνα; Τότε, η δημοφιλία της Ελευθερίας θα απογειωνόταν, δε θα χρειαζόταν καν το δωδεκάρι. Τότε, κάποιος Λοβέρδος θα κοινοποιούσε τη φωτογραφία της και θα έλεγε, “προσοχή ενδεχομένως πάσχει από έιτζ”. Το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να τη συμπεριλάβει στο καινούργιο του έμβλημα, ένα κολάζ γεμάτο φωτογραφίες υποψηφίων ασθενών. Αφροδίσια (κ)
“Προσοχή. Όσοι ψηφίσατε τη γαμήσατε,να πάτε για εξετάσεις”.

Η παρουσίαση των τραγουδιών μόλις τελείωσε, άρχισαν να πέφτουν νούμερα. Στάσου φίλε παρουσιαστή και εσύ που κάθεσαι δίπλα του, γαρδένια, γλάστρα, περιμένετε τι αποτελέσματα είναι αυτά που δίνετε; Στοπ, Μαρία Κοζάκου εσύ τι κάνεις, βάλε μια φωνή! Ρε αλλιώς τα έχω συνηθίσει, εγώ… θέλω έξιτ πολ! Και ποιοι είστε εσείς που θα δώσετε έτσι αποτελέσματα χωρίς να έχετε ρωτήσει δείγμα πολιτών; Θέλω βοήθεια. Πείτε μου που πρέπει να ρίξω το sms μου; Δώστε μου μια πρόθεση της ψήφου; Καταλληλότερος νικητής για τη Γιουροβίζιον το Ντένμαρκ, ωστόσο αν σήμερα γίνονταν εκλογές σήμερα πρώτες θα έβγαιναν οι γριές της Ρωσίας. Έτσι μπράβο, αλήθεια αυτές τις ηλικιωμένες ποιος τις βοήθησε να πανε στην γιουροβιζιονική σκηνή; ΄Έιτ πουά γκόυς του…

Οι γριές στη Ρωσία πρέπει να έχουν άλλη ζωντάνια ίσως φταίει εκείνος ο σιβηρικός, ο ψυχρός αέρας. Οι δικές μας οι Ελληνοπούλες ούτε στο ATM δε μπορούν να πάνε μόνες τους: Χρειάζονται, χρυσή αυγή. Και οι σοβαροί Έλληνες μεγαλοδημοσιογράφοι, επίσης. Δε θα έδιναν με τίποτα μικρόφωνο στη μικρόσωμη τσαχνίνα Ελευθερία αλλά θαρρούν πως για να κάνουν νούμερα τηλεθέασης οφείλουμε να γνωρίσουμε την ασύμετρη απειλή. Και τη γνωρίσαμε, συστηθήκαμε, ξανασυστηθήκαμε, λες και δε ξέραμε. Ντροπή. Ασύμετρο είναι το μυαλό σας. Και το φόρεμα του τελικού της φετινής μας εκπροσώπου απ΄ όσο γνωρίζω.

Άραγε πως θα έντυνε τη γδυτή μας Ελευθερία ο Καρατζαφέρης; Δε ξέρω μη μου βάζεις δύσκολα. Η κοντοραπτού έμεινε μόνη της, έραψε χορευτές και κομπάρσους και τώρα φαντάζομαι πως θα χρειάζεται ένα πακιστανικό χέρι βοηθείας να κάνει τα στριφώματα, να ράψει τα μανίκια. Να βάλει στο τέλος την ετικέτα Αφροντίσιακ και να τονίσει πως όντως είναι μέιντ ιν Γκρις που δε βγάζει ούτε καρφίτσα όπως μας έχει ξαναπεί, θυμίζοντας ωστόσο πως η λέξη είναι άκρως ελληνική και θα διεκδικώντας από τους χρυσαυγίτες την πατρότητα και εμπορική εκμετάλλευσή της . Ώπα έπεσε δωδεκάρι!
Άπό που ήρθε; Από το Ισραήλ; όχι ρε βλάκα, το Ισραήλ θα ενισχύσει τα φυσικά αέρια της ήβης της Αδάμου της Τσιπρίας. Και που να αναζητήσω τη συμμαχία; Από τη Ρωσία; Από τη Κίνα; Ώπα φίλε μακριά το πήγες… η χώρα είναι εκτός διαγωνισμού, δίνει με υψηλό επιτόκιο και είναι κόκκινη πολύ. Την κόβεις την Ελευθερία να ψήφισε Αριστερά; Όχι είμαι βέβαιος πως όχι. Γιατί κερδίσει χάσει δε θα κάνει καταγγελία αλλά ούτε και θα ζητήσει επαναδιαπραγμάτευση. Ξέρει απ΄έξω το ποίημα και δεν μπερδεύει τα λόγια της, στην μετά Τσίπρα εποχή. Και το μόνο που την προβληματίζει όταν σκέφτεται δραχμή είναι ο Παπανικολάου στο δεκαχίλιαρο και το τεστ ΠΑΠ που λόγω φόρτου εργασίας, ξέχασε να κάνει. Ρε μπας και τελικά είναι με την Αλέκα; Πάρε πέντε points να μη στα χρωστάω. Βγάζει ποτέ η κομμουνίστρια το μπικίνι; Κάνει ποτέ η κομμουνίστρια ντουέτο; Ε τότε, τότε με θλίψη θα υποθέσω πως ψηφίζει το Σαμαρομπακογιάννη. Τώρα τι απάντηση περιμένεις να σου δώσω; Η μόνη απάντηση στη δεξιά σου εκδοχή είναι μονάχα το…. ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ.

Ναι. Έχει περάσει μια ώρα απόλυτης απραξίας. Νιώθω ηπερήφανος. Κατάφερα να αδειάσω το κεφάλι μου να μετριάσω τους βραδινούς μου εφιάλτες. Εις το όνομα, με το όνομα της Ελευθερίας. Της Ελευθερίου. Γιατί οι εκλογές δεν είναι θέαμα ούτε υπερπολυτελείας παραγωγή. Η ψήφος δεν είναι televoting οι ψηφοφόροι δεν είναι eurofαns να εθίζονται σε ψηφοφορίες πίτσα συνοδευτική. Οι πολιτικοί δεν ακολουθούν σενάριο, και δε χορεύουν με σκηνοθέτη εντολή. Βλέπω τους τίτλους στην οθόνη να πέφτουν, ακούω τη Μαρία Κοζάκου να μιλά για τον τελικό του Σαββάτου. Η Έλλη Στάη περιμένει ακόμα τις επαναληπτικές, μια ερχόμενη Κυριακή. Baku 2012 light your fire! Σα σηκωθώ το πρωί, με καθαρό το νου, εκεί να δεις τι πυρκαγιά σε περιμένει. Ντουζ πουά…

Εις το όνομα της Ελευθερίας.(Ελευθερίου).

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s