Ένα βράδυ σου, ξέφυγα

 ΙΟΥΛΊΟΥ 17, 2012

 Μήνες τώρα ονειρευτόταν ένα ταξίδι. Όχι ένα οποιοδήποτε ταξίδι, το ταξίδι που υποσχόταν ο περιφερειακός δρόμος της πόλης. Το ταξίδι αυτό, το έφερε η τύχη, δεν πρόλαβε καν να γεμίσει τις βαλίτσες. Απιστία, είπαν.

“Ήταν απόγευμα. Άφηνα πίσω μου σκοτούρες και έτρεχα πολύ. Αν κοιτούσα από το τζάμι του αυτοκινήτου θα έβλεπα γκρι σύννεφακια, ήταν η εξάτμιση του νου… Θράσος, δε ήθελα καν να τα κοιτάξω πια. Φεύγοντας δεν είχα λόγους να είμαι δυστυχισμένος, μονάχα ένα λόγο για λίγη ευτυχία. Αυτό το λόγο πίστεψα πως έπρεπε να ακουθήσω. Σταμάτησα πολλές φορές στα διόδια να πληρώσω το τίμημά μου.

Δύο ογδόντα. Έψαξα για ψιλά στην τσέπη δεν έβρισκα τίποτα. Δε θα θελα να πω, “δεν έχω”. Κοκκίνισα από ντροπή, έπρεπε πάλι να πληρώσω. Έψαξα όλο το αμάξι έκανε ζέστη ίδρωσα, “δυο ογδόντα θέλει και πρέπει να τα βρω”, έπρεπε να ξεφύγω, “δυο ογδόντα, μου λείπουνε είκοσι λεπτά, τα χόρτα στον παράδρομο είναι ξερά, ακούγονται τζιτζίκια”, όχι δεν ήταν το καλοκαίρι που γεννούσε πρόσκαιρη επιθυμία. “Δυο ογδόντα, τα βρήκα”. Το ήθελα καιρό, θα έφευγα, θα πλήρωνα.

Όταν σηκώθηκε η μπάρα ήμουν ευτυχισμένος. Πάτησα τα εκατό μετά τα εκατόν είκοσι πιο πάνω δεν προσπάθησα νόμιζα πως δεν πάει, σκέφτηκα πως δεν είμαι μαθημένος πως θέλει τρέξιμο η ζωή η αληθινή. Να μείνω ή να φύγω; Ξέρω, μπορεί και να βουρκώσεις όταν λογιέσαι πόσο θα αργήσω σήμερα μπορεί και να γελάσεις…Ούτε βουρκώνω ούτε γελώ, μα μέρες τώρα λέω:“είμαι ερωτευμένος”.Ένα τεράστιο φορτηγό ξάφνου, μπήκε στο δρόμο μου.

Πηγαίνει αργά και τα εμπόδια λεν είναι για καλό. Ο ήλιος δύει και τα μάτια μου δεν αντέχουν καν να τον κοιτάξουν σκέφτομαι να μείνω στη σκιά της καρότσας. Πως να προχωρήσεις με τα βλέφαρα μισόκλειστα; Η καρότσα πίσω της αφήνει σκόνη. Πως να μείνεις αν δε μπορείς να αναπνεύσεις; Ίσως γυρίσω σπίτι. Μα πως να μαζευτεί η σκέψη μου μέσα στην ήσυχη πορεία; Κλείνω τα παράθυρα μέχρι ν΄ αποφασίσω. Σκέφτομαι ώρα, κλείνω χιλιόμετρο, με σκόνη στο μυαλό μου. Χάνω το δρόμο. Έξοδος Φυλής, έγραφε η ταμπέλα προσπέρασα. Καλύτερα έτσι, να βγω σε άλλο δρόμο.

Παίρνω τον περιφερειακό προς Αιγάλεω ελπίζοντας να βρεθούμε. Τυχαία. Ότι γεννιέται στην τύχη μεγαλώνει με τη βοήθειά της και πάντα επιβιώνει. Ανάβω μεγάλα φώτα πορείας, αρχίζω και πάλι να τρέχω, ψάχνω μα το σαράβαλό μου σα λαγωνικό, θα σε βρω, θα επιβιώσουμε. Μια ηλίθια μπροστά μου κάνει νόημα να σβήσω τα μεγάλα φώτα, τα φώτα της πορείας. Την αγνοώ, τα φώτα πάντα εκνευρίζουν.

Σταματώ στο κόκκινο φανάρι και τη στραβοκοιτώ. Έχω δικαίωμα στην απιστία. Δε με πιστεύεις; Αν όχι τι δουλειά έχεις εσύ εδώ, στο δρόμο της ελευθερίας; Όταν ανάψει το φανάρι θα σε προσπεράσω. Και αν θες κάνουμε κόντρα στο δρόμο της ευτυχίας. Καλή τύχη και σε σένα και μη θυμώνεις. Απέναντι μου, ένα εργοτάξιο. Σημάδι καλό, κάποιοι μου έστρωσαν το δρόμο. Πράσινο, προχωράω.

Πλησιάζω στο Σκαραμαγκά. Από μακριά βλέπω τα φώτα στα διυλιστήρια ο ήλιος έχει σχεδόν πέσει και μοιάζουν όλα πιο λαμπερά. Δυιλιστήρια, βρωμιά κρατώ τη μύτη μου από τη μπόχα στον αέρα και όμως για δες όμως, πόσο όμορφη δείχνει η βρωμιά το βράδυ. Για δες που βρέθηκα. Θα νόμιζε κανείς η πόλη αυτήόπως έφεγγε έκρυβε μέσα της υπέροχα σημεία. Παίρνω την κατηφόρα να την ανακαλύψω.

Δρόμοι στενοί, πορτοκαλί φώτα πάνω από το κεφάλι μου, τεράστιοι κύλινδροι από μπετόν, γεμάτοι βενζίνη ή πετρέλαιο, ζώνη βιομηχανική έλεγε η πινακίδα. Ερημιά. Οι άνθρωποι όλοι στα σπίτια τους μαζεύτηκαν, εσύ ξέρω δε κοιμάσαι. Ησυχία. Κανείς δεν ακούει τι έχεις να πεις. Απόψε δε θα ακούσω ούτε εγώ τα δικά τους. Απόψε δε θέλω να μιλήσω.Και τι να πεις σε ποιον για απιστία; Η νύχτα δοσμένη σε φιλιά.

Εύφλεκτη περιοχή, ξαποσταίνω για λίγο, βγαίνω από το αμάξι, λέω ν ανάψω ένα τσιγάρο, επιτρέπεται; Αρπάζω το πακέτο στα χέρια, παρακαλώ, μην ανατιναχθούμε. Ανάβω το τσιγάρο, ευτυχώς, τίποτα δε συμβαίνει. Κοιτάω το ρολόι. Σε πέντε λεπτά, το ραντεβού. Τελικά ήμουν συνεπής το υποσχέθηκα πως…. κάποια μέρα θα ρθω. Εδώ είμαι, ήρθα. Το πίστευα πολύ, το ήθελα πολύ αυτό το ταξίδι και ότι πιστεύεις πολύ, γίνεται. Και πως τολμούν να λένε το ταξίδι απιστία; Ένα βράδυ σου. Ξέφυγα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s